ترجمه:

پس درحالى كه زكريّا در محراب به نماز ايستاده بود، فرشتگان او را ندا دادند كه خداوند تو را به (فرزندى به نام) يحيى بشارت مى‏دهد كه تصديق كننده‏ى (حقّانيت) كلمة اللّه (حضرت مسيح) است و سيّد و سرور، و خويشتن‏دار (از زنان) و پيامبرى از صالحان است.

نکته ها:

1-   حضرت زكریا ـ علیه السلام یكی از پیامبران الهی است که در قرآن هفت بارو در سه سوره ازوی یاد شده است، زكریا بن برخیا ـ علیه السلام ـ از پیامبران بنی اسرائیل بود، كه سلسله نسبش به حضرت داود ـ علیه السلام ـ می‎رسد،زکریااز بندگان صالح خداوند و از بزرگان قومش و عالم به تورات و انجيل و اعلم علماى بيت المقدّس بود گفته اند به شغل نجّارى اشتغال داشت . ايشان چهار هزار قارى تورات تربيت كرد و رياست دانشمندان دینی بنى اسرائيل در بيت المقدّس را برعهده داشت او رییس معبد بیت المقدس بود و مردم را به شریعت حضرت موسی ـ علیه السلام ـ دعوت می‎كرد.

                                                                             «اعلام القرآن، شبسترى، ص 397 – 399»

2-   در تاريخ آورده‏اند كه حضرت يحيى، 6 ماه از حضرت عيسى بزرگ‏تر بود و چون در ميان مردم به زهد و پارسايى معروف بود، ايمان او به پسرخاله‏ى خود حضرت عيسى، اثر عميقى در توجّه مردم به مسيح (ع) گذاشت. جالب آنكه معناى «عيسى» و «يحيى» يكى و هر دو به معناى «زنده ماندن» است.
بعضى «حَصور» را به معناى ترك ازدواج يحيى به خاطر مسافرت‏هاى زياد دانسته‏اند، ولى امام باقر عليه السلام مى‏فرمايد: عفّت يحيى باعث شد تا ازدواج نكند و از زنان كناره بگيرد.                                                                                                 « تفسیرنورج2»

3- جناب  زكريّا(عليه السلام) در هنگام بشارت تولّد يحيى(عليه السلام)، در نهايت پيرى و افول قواى جنسى بود.                                                                            (آل عمران، آیات 38 – 40)

4-   برخی  ویژگی هایی که قرآن در باره این پیامبر ذکر می کند عبارتند از:

• وی توسط حاکمان بنی اسرائیل به شکل فجیعی به شهادت رسید و گفته شده کشتن ایشان اولین فساد اجتماعی در بنی اسرائیل بود(به تفسیرآیه 2و3 سوره اسری مراجعه شود)
• به هنگام شنیدن آیات الهی بسیار اشک می ریخت و سجده می کرد
• پیوسته در پیشگاه الهی خاشع بود
• از افتادن میراثش به دست نا اهلان همواره بیمناک بود(سوره مریم ،آیه 6)

پیام ها:

-1 دعاى خالصانه از قلب پاك مستجاب مى‏شود. «دعا زكريّا... فنادته الملائكة»
2- نماز، در اديان پيشين نيز بوده است. «يصلى فى المحراب»
3- مِحراب مسجد، از قداست خاصّى برخوردار است. محل نزول مائده آسمانى؛ «وجد عندها رزقاً» استجابت دعا. «فنادته الملائكة... فى المحراب»
4- نماز، زمينه‏ى نزول فرشتگان است. «نادته الملائكة و هو يصلّى فى المحراب»
5 - اراده‏ى خداوند بر هر چيزى غلبه دارد. پيرىِ پدر و عقيمىِ مادر، مانع فرزنددار شدن نيست. «انّ اللّه يبشّرك بيحيى»

 
-6 گاهى نامگذارى افراد از طرف خداست. «يُبشّرُك بيحيى»
7 - فرزند از نعمت‏ها و بشارت‏هاى الهى است. «يبشّرك بيحيى»
8 - انبيا يكديگر را تصديق مى‏كنند. «مصدقا بكلمة من اللّه»
9- حضرت عيسى نشانه‏اى از قدرت خداست، نه فرزند خدا. «بكلمة من اللّه»
10- خداوند از آينده هر كس خبر دارد. «سيّداً و حصوراً و نبيّاً»
11- عفّت و كنترل تمايلات جنسى، مورد ستايش خداوند است. «حصوراً»

12- با نماز می توان فرزندانی صالح از خدا گرفت.         (نماز در قرآن- سید جواد بهشتی)