امروز خندان آمدی، مفتاح زندان آمدی

بر مستمندان آمدی چون، بخشش و فضل خدا

خورشید را حاجب تویی امیدرا واجب تویی

 

مطلب تویی طالب تویی هم منتها هم مبتدا

 

میلاد امام عارفان و محبوب عاشقان بر شیفتگان راهش مبارک باد

    اولین نماز در هفت سالگی

يكى از راويان حديث و اصحاب اميرالمومنين ، امام علىّ عليه السلام حكايت كند:

روزى حضرت اميرالمؤ منين صلوات اللّه عليه را در مسجد ديدم كه بر بالاى منبر نشسته است و در حالى كه مشغول صحبت و سخنرانى بود، تبسّمى نمود به طورى كه دندان هايش نمايان گشت ، و در ادامه سخنانش فرمود:

من در سنين هفت سالگى ، با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در بيابان مشغول چوپانى بوديم ، چون موقع نماز شد، نماز را دو نفرى به جماعت خوانديم ، ابوطالب وارد شد و اظهار داشت : چه مى كنيد؟

رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در جواب چنين اظهار نمود: خداى سبحان را عبادت و پرستش مى كنيم ، تو هم اسلام بياور و با ما نماز بخوان ؛ و خداوند متعال را پرستش نما.

سپس حضرت امير عليه السلام در ادامه داستان افزود:

خداوندا! من نمى شناسم بنده اى از امّت پيغمبرت را كه قبل از من ، همراه پيغمبرت نماز خوانده باشد، چون از سنّ هفت سالگى با او نماز خوانده ام .

و در روايتى ديگر وارد شده است كه امام علىّ عليه السلام فرمود: پيش از آن كه كسى با حضرت رسول نماز بخواند، من سه سال همراه آن حضرت نماز مى خواندم .  

               إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ 

 

 

                                    وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ .

سرپرست و ولىّ شما، تنها خداست و پيامبر او و آنها که ايمان آورده‏اند؛ همانها که

 

نماز را برپا مى‏دارند، و در حال رکوع، زکات مى‏دهند. «آیه55 سوره مائده»

 

و اما چند نکته در باره ی این آیه

 

*** همه مفسرای شیعی و بسیاری از اندیشمندان قرآنی اهل سنت بر این باورن که این آیه در باره امام علی علیه السلام نازل شده.چه اینکه تنها او بود که در حال نمازبه مستمندی که درخواست کمک نمود انفاق کرد.

 

*** بیان نکته فوق سوالاتی را برای برخی به وجود آورده که خیلی کوتاه با پاسخ به طور اشاره ازش عبور می کنیم

 

*مثلا گفته اند کلمه« الذین» اسم موصول جمعه و حال آنکه علی یه نفره و باید از کلمه «الذی» استفاده می شد.

*=* ما به این برخی میگیم این شیوه سخن گفتن در قرآن منحصر به همین مورد نیس . جاهای دیگه هم خداوند جمله اى را به صورت جمع آورده و منظور يك نفره .

 چرا كه فرد خصوصيت نداره بلكه هر كس كه آن صفات رو داشته باشه مورد نظر است ولى در خارج فقط يه مصداق پيدا شده و واون همان يه نفریعنی علی علیه السلامه.(دقت کنید)

 چند نمونه از اين گونه آيات رو كه مطلب به صورت جمعه ولى تنها يه نفر اراده شده رو بهش اشاره می کنیم

1- فقل تعالوا ندع ابناءنا و ابناءكم و نساءنا و نساءكم و انفسنا و انفسكم

 

آل عمران/61

پس بگو: بياييد تا ما و شما پسران و زنان و جانهاى خود را بخوانيم.

اين آيه به مباهله معروفه که به اتفاق مفسران سنى و شيعه منظور از «نساءنا» كه به صورت جمع آمده تنها يك نفره واون حضرت زهراست و منظور از «انفسنا» كه باز به صورت جمع اومده حضرت علی علیه السلامه.

2- يقولون نخشى ان تصيبنا دائرة (مائده/52)
مى گويند: مى ترسيم حادثه اى بر ما برسد.

در اين آيه هم، جمله به صورت جمعه(نخشی) ولى مفسران گفته ان كه منظور، عبدالله بن ابىّ سركرده منافقانه كه اين سخن را گفت.

 

2- يقولون لئن رجعنا الى المدينه ليخرجنّ الاعزّ منها الاذلّ (منافقون/8)
مى گويند: اگر به مدينه برگرديم عزيزترها ذليل ترها را از شهر بيرون كنند.

در اين آيه هم مانند آيه قبلى جمله به صورت جمع اومده ولى گوينده اين سخن باز همان عبدالله بن ابىّ منافق است.

 

نتیجه:

نظير اين آيات در قران فراوونه و اين يكى از شيوه هاى بيانى قرآنه كه بنا به ملاحظاتى يا براى كوچك جلوه دادن و تحقير شخص و يا براى بزرگ جلوه دادن و تعظيم شخص و يا براى اينكه مطلب براستى عمومى و كلى است ولى در خارج فقط يك مصداق پيدا كرده و يا ملاحظات ديگر، جمله را به صورت جمع آورده و هدف از آن تنها يه نفر ه. بنابراين هيچ اشكالى از اين جهت در شأن نزول آيه مورد بحث وجود نداره.

 

********

اجازه بدین سولات دیگه رو بعدن مطرح کنم چون می دونم که بیشتر مون اینقده مشغله داریم که حوصله و وقت خوندن یادداشتای طولانی رو نداریم.

 

ایام به کام در پرتو محبت دوستان خدا و عمل به وظایف الهی

عاشقان عیدتان مبارک

 

 

 

سلام به همه دوستان همراه و صمیمی

خوب پس از چند هفته  دوباره می خوام برم  مشهد(اگه خدا بخواد)

شما کاری ندارین؟

قول میدم اگه زنده بودم و خدا هم کمک کرد (که مطمئنا تو این جور کارا ادمو هولم میده)

از طرف همه تون یه زیارت امین الله و یه دو رکعت نماز (که حسابی حال میده) تو حرم آقا بخونم.


*************

و اما آیه یادداشت قبل رو هم بیشتر با هم مرور کنیم .چطوره؟

لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَـكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَالْمَلآئِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَا كِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّآئِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُواْ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاء والضَّرَّاء وَحِينَ الْبَأْسِ أُولَـئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَأُولَـئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ

آیه177 سوره بقره

ترجمه :

نيكى (تنها) اين نيست كه (به هنگام نماز) روى خود را به سوى مشرق يا مغرب بگردانيد، بلكه نيكوكار كسى است كه به خدا و روز قيامت و فرشتگان و كتاب آسمانى و پيامبران ايمان آورده و مال(خود) را با علاقه‏اى كه به آن دارد به خويشاوندان و يتيمان و بيچارگان و در راه‏ ماندگان و سائلان و در (راه آزادى) بردگان بدهد، و نماز را برپاى دارد و زكات را بپردازد، و آنان كه چون پيمان بندند، به عهد خود وفا كنند و آنان كه در (برابر) سختى‏ها، محروميّت‏ها،بيمارى‏ها و در ميدان جنگ، استقامت به خرج مى‏دهند، اينها كسانى هستند كه راستگفت ند (و گفتار و رفتار و اعتقادشان هماهنگ است) و اينان همان پرهيزكارانند.

پيام ها :  

 

  1- به جاى محتواى دين، به سراغ ظاهر نرويم و از اهداف اصلى باز نمانيم. «ليس البرّ... ولكن البرّ»

 

2- يكى از وظايف انبيا وكتب آسمانى، تغيير فرهنگ مردم است. «ليس البرّ... و لكن البر»

 

3- شناخت مفاهيم، مهم نيست عمل به آن مهم است. كلمه «برّ» به مفهوم نيكى است، ولى دانستن آن مهمّ نيست، كسى كه اين مفهوم را محقّق مى‏سازد ارزش دارد. «لكن البرّ من آمن»

 

4- ايمان، مقدّم بر عمل است. «من آمن باللَّه... آتى المال»

5 - ايمان به همه انبيا و ملائكه لازم است. «آمن باللَّه... والملائكة والكتاب والنبيّين»

6- ارتباط با خدا در كنار ارتباط با مردم و تعاون اجتماعى در حوادث و گرفتارى‏ها مطرح است. «آمن باللَّه و اليوم الاخر... وآتى المال على حبه»

7- تمام كارهاى نيك در سايه ايمان به خدا شكل مى‏گيرد. «آمن باللّه... آتى المال»
8 - هدف اسلام از انفاق، تنها سير كردن گرسنگان نيست، بلكه دل كندن صاحب مال از مال نيز هست. «على حبّه»

 

9- نيكوكاران، مال و دارايى خود را با رغبت و علاقه در راه خدا انفاق مى‏كنند. «آتى المال على حبّه»

 

10- با دست خود به فقرا و يتيمان و بستگان انفاق كنيد. «آتى المال على حبّه»

11- در انفاق، بستگان نيازمند بر ساير گروه‏هاى مستمند، اولويّت دارند. «ذوى القربى و اليتامى...»

 

12- سائل را ردّ نكنيد، گرچه فقير، مسكين، در راه مانده و فاميل نباشد. كلمه‏ى «السائلين» به صورت مستقل مطرح شده است. «والمساكين و... السائلين»

13- ايمان ونماز و زكات، بدون شركت در جهاد كامل نمى‏شود. «وحين البأس... اولئك الّذين صدقوا»

 

14- مدّعيان ايمان بسيارند، ولى مؤمنان واقعى كه به تمام محتواى دين عمل كنند، گروهى اندك هستند. «اولئك الّذين صدقوا»

15- نشانه‏ى صداقت، عمل به وظايف دينى وتعهّدات اجتماعى است. «اولئك الّذين صدقوا»

 

16- با تقوا كسى است كه عملش، عقايدش را تأييد كند. «آتى المال... اولئك الّذين صدقوا اولئك هم المتقون»

 

 

لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَـكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَالْمَلآئِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَا كِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّآئِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُواْ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاء والضَّرَّاء وَحِينَ الْبَأْسِ أُولَـئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَأُولَـئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ

آیه177 سوره بقره

ترجمه :

نيكى (تنها) اين نيست كه (به هنگام نماز) روى خود را به سوى مشرق يا مغرب بگردانيد، بلكه نيكوكار كسى است كه به خدا و روز قيامت و فرشتگان و كتاب آسمانى و پيامبران ايمان آورده و مال(خود) را با علاقه‏اى كه به آن دارد به خويشاوندان و يتيمان و بيچارگان و در راه‏ ماندگان و سائلان و در (راه آزادى) بردگان بدهد، و نماز را برپاى دارد و زكات را بپردازد، و آنان كه چون پيمان بندند، به عهد خود وفا كنند و آنان كه در (برابر) سختى‏ها، محروميّت‏ها،بيمارى‏ها و در ميدان جنگ، استقامت به خرج مى‏دهند، اينها كسانى هستند كه راستگفت ند (و گفتار و رفتار و اعتقادشان هماهنگ است) و اينان همان پرهيزكارانند.

 

کنکاشی در واژه ها و نکته ها

1-     كلمه «برّ» به معناى نيكیه، ولى به هركس كه خيلى نيكوكار باشد، مى‏گن او «برّ» است. يعنى وجودش يكپارچه نيكى است.

2- «بأساء» از «بؤس» به معناى فقر و سختیه كه از محیط بیرونی به انسان تحميل می‏شه«ضرّاء»،اون درد وبيماریه كه از درون به انسان فشار مى‏آورد.و «حين البأس» زمان جنگ و جهاده.

 

3-    محتوای دین

بعد از ماجراى تغيير قبله( آيه‏ى 144سوره بقره) ، سخنِ روز، پيرامون قبله و تغييرقبله بود كه اين آيه میگه: چرا به جاى محتواى دين كه ايمان به خدا و قيامت وانجام كارهاى نيكه، به سراغ بحث‏هاى جدلى(وجنبی) میرین.
اين آيه جامع‏ترين آيه قرآنه. چراکه اصول مهم اعتقادى، عملى و اخلاقى در آن مطرح شده.

در تفسير الميزان از رسول خدا صلى الله عليه وآله نقل شده كه فرمودن: هر كس به اين آيه عمل كنه، ايمانش كامله.

 

4- چرا این آیه جامعترینه؟

دراين آيه پونزده صفت نيك در سه بخشِ ايمان، عمل و اخلاق بيان شده.

 

 *در بخش ايمان و باورها، به مسئله ايمان به خدا، فرشتگان، انبيا، قيامت و كتب آسمانى اشاره شده

* در بخش عمل و رفتار، به مسائل عبادى مانند نماز و اقتصادى مانند زكات و اجتماعى مانند آزاد نمودن بردگان ونظامى مانند صبر در جبهه و جنگ، و روحى وروانى مثل صبر در برابر مشكلات، اشاره کرده.

 

*در بخش اخلاقى به وفاى به عهد و دل كندن از مادّيات و توجه به فقرا اشاره نموده

ايمان به خدا، سبب خضوع در برابر حقّ و عدم تسليم در برابر طاغوت‏هاس.

ايمان به قيامت، موجب وسعت ديد و بلندى همّته

ايمان به وجود ملائكه، نشانه‏ى ايمان به تشكيلات ماوراى طبيعته

ايمان به انبيا، ايمان به وحى و جريان هدايت در طول تاريخه و دليل بر اينكه انسان در اين جهان رها و بى‏برنامه نیس

انفاق، بيانگر تعاون و نوع دوستى،

نماز، پيوند مستقيم با خدا

 زكات برنامه‏ريزى براى حل مشكل محرومان

وفاى به عهد موجب تحكيم ارتباطات، و صبر عامل آبديده شدنه

مفسرین جمله «آتى المال على حبّه و مال(خود) را با علاقه‏اى كه به آن دارد می بخشه» را سه نوع معنا کردن

 

الف: پرداخت مال به ديگران با وجود علاقه‏اى كه به آن مال داره.
ب: پرداخت مال بر اساس محبت خداوند.
ج: پرداخت مال بر اساس علاقه‏اى كه شخص به فقيرداره.

 

و بیشتر بدونیم

 

(سعی کنیم یافته هامون از دین مبنای قرآنی داشته باشه، پندارها و بافته های شخصی و ذوقی موجب تنفر و انزجار از دین میشه. اگه یه مگس هرچن کوچیک در یه لیوان آب زلال و گوارا بیفته چقده رغبت می کنیم بلافاصله اون آب رو سر بکشیم!!)

 

***خب آیه که بهمون گفت نیکی ونیکوکاری حقیقی چیه، خوبه که یه نگاهی هم به سخنان شاگردای مکتب قران بندازیم و ببینیم اونا معارف دینی رو چه جوری معرفی کردن.

 

*«ليس العاقل من يعرف الخير من الشرّ و لكن العاقل من يعرف خير الشّرين»

 

عاقل آن نيست كه خير را از شرّ بشناسد، عاقل آن است كه ميان دو شرّ، خيرش را برگزيند.

*«ليس العلم بكثرة التعلّم انّما هو نور يقذفه اللّه فى قلب من يريد»

 

دانش، به آموختن بسيار حاصل نمى‏شود. دانش واقعى، نورى الهى است كه به دلها مى‏تابد.

*«ليس البرّ فى حُسن الزّى و لكن فى السكينة و الوقار»

 

بزرگى، در ظاهرِ آراسته نيست، بلكه در آرامش و وقار است.

*«ليس السخى... الذى ينفق ماله فى غير حقّه و لكنه الّذى يؤدّى الى اللّه ما فرض عليه» 

 

سخاوتمند كسى نيست كه در هرجا و لو بى‏جا انفاق كند، بلكه كسى است كه در هرجا خشنودى خداست انفاق كند.

*«ليس العبادة كثرة الصيام و الصلاة و انّما العبادة كثرة التفكّر فى امر اللّه» 

 

عبادت به نماز و روزه بسيار نيست، به تفكّر درباره خدا و آثار اوست.

«اشدّ من يَتم اليتيم يتيمٌ انقطع عن امامه»

 

آنكه از سرپرستى پيشواى حقّ محروم گشته، يتيم‏تر از كسى است كه پدر و مادرش را از دست داده است.

نکته اساسی

 

براى رسيدن به كمالِ تقوا، انفاقِ واجب و غير واجب، هر دو لازمه. بعضی مون به فقرا و... كمك مى‏كنیم، ولى حقوق واجب خودمون رو نمى‏پردازیم و بعضی مون هم با پرداخت خمس و زكات، نسبت به فقرا و محرومان بى‏تفاوت مى‏شویم . اين آيه، مؤمن واقعى روكسى مى‏دونه كه هم حقوق واجب را بپردازه و هم انفاق مستحبّ را انجام بده.
به همين دليل در روايات مى‏خوانيم: در اموال ثروتمندان، غير از زكات نيز حقّى براى محرومان است. و كسى كه سير بخوابد در حالى كه همسايه او گرسنه باشد ايمان به خدا و قيامت ندارد.

 

***این آیه برامون حرفای زیادی داره که باشه برا یادداشت بعدی ( تا همینجاشم فکر کنم بعضی حوصله داشته باشن)***

 

+++دوستان عزیزی که دنبال منابع روایات بالا هستن به کتاب تفسیر نور ج1

 مراجعه بکنن+++

   

یا ایها الذین آمنوا استعینو بالصبر و الصلوه ان الله مع الصابرین

ای کسانی که ایمان آورده اید ، از شکیبایی و نماز یاری جویید ، زیرا خدا با بردباران است.

                                                                                                                      بقره آیه 153

کلمه نخست:

جمله ای زیبا از بانوی ما خانوم فاطمه زهرا علیها سلام که قدرش را نشناختند و

نشناسیم


فَجَعَلَ اللهُ طَاعَتَنَا نِظَاماً لِلْمِلَّةِ، وَإِمَامَتَنَا أمَاناً لِلْفُرْقَةِ.

خدا اطاعت از ما را رشتۀ سامان دین و امامت ما را مایۀ ایمنی از تفرقه قرار داده است.

Allah has established people’s obedience to us as a unifying factor of Islam,

and our leadership as a safeguard against division.  

                                                از پایگاه حدیث هم به خاطر حدیث های روزانش مممنونیم

و اما کلمه دوم:

نکته ها و پیام های آیه بالا

۱-ادمی دو اهرم نیرومند در برابر مشکلات داره که یکیش صبر و پایداری و بکار گیری نیروهای درونی

 خود انسانه و دیگری نماز و کمک گرفتن از منبع لایزال هستیست.

 

۲- سعی کنیم تمرین کنیم درحل مشکلات از نماز کمک بگیریم(بوعلی سینای بزرگ هرگاه در حل

 مشکلی علمی فرو می ماند به نماز بر می خواست) و اگه مادر و پدر و یا مربی هستیم بچه ها رو

 نیز تمرین بدیم.

 

۳- اونایی که کارشون دعوت به نماز و فرایض الهیست بگونه ای موضوع رو بیان کنند که مخاطب درک

کنه نماز بار نیست بلکه یه اهرمه.

 

۴-  کمک گرفتن از نماز به معنای فراموش کردن و کنار گذاشتن توانایی ها و استعدادها مون نیست

،بلکه این دو می تونند مکمل هم باشن و ما رو به قله ی موفقیت برسونن.

 

۵-  افرادی که نماز و ارتباط منظم و مستمر با خدا رو باور ندارن و فقط عوامل طبیعی رو موثر میدونن

تنها یه اهرم دارن اما خداباوران نمازگزار در کنار صبر و پایداری و چیدن علل و عوامل پیدا ، به

سرچشمه ی همه توانایی ها یعنی خدا دل بسته ان.

 

کلمه سوم:

 

فرمود رب العالمین با صابرانم همنشین

ای همنشین صابران ، افرغ علینا صبرنا

 

یا این دل خونخواره را لطف و مراعاتی بکن

یا قوت صبرش بده در یفعل الله ما یشا

 

این دو ره آمد درروش، یا صبر یا شکر نعم

بی شمع روی تو نتان(نتوان) دیدن مرین دو راه را

 

دیوان شمس

و چهارمین کلمه ی امروز:

سالروز تولد بانوی  یگانه روزگار ، نمونه کامل پاکی و انسانیت

 حضرت زهرا علیها سلام و  روز مادر مبارک باد